Het gezelschap musici bestond uit familieleden, vrienden en bekenden van de baron, die af en toe gezamenlijk wilden musiceren. De baron moest daarvoor al spoedig nogal wat personeelsleden aantrekken, wat er op wijst dat de negentiende eeuwse notabelen niet erg gecharmeerd waren van het zelf muziek maken; ze luisterden liever.

Nog vóór het einde van de negentiende eeuw maakte het personeel van landgoed Rosendael in de kapel de dienst uit.
Zij haalden er ook nieuwe leden van elders bij, bijvoorbeeld familieleden uit het Velpse. Tot in de jaren zeventig van de twintigste eeuw was er altijd een baron van Rosendael beschermheer van de Rosendaalsche Kapel. Er werd in het koetshuis van het kasteel gerepeteerd en er werd opgetreden bij diverse gelegenheden op het landgoed.

De Rosendaalsche Kapel kreeg in 1949, naar aanleiding van het negentigjarig bestaan, het predikaat "koninklijk". In 2010 werd dit predikaat door koningin Beatrix opnieuw toegekend voor een periode van 25 jaar.

De vereniging kende bloeiperioden, bijvoorbeeld aan het begin van de twintigste eeuw en in de twintiger en vijftiger jaren van die eeuw. Zij kende echter ook zeer moeilijke tijden zoals tijdens de wereldoorlogen en in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw, toen de belangstelling voor muziek in het algemeen en voor blaasmuziek in het bijzonder, gering was.

De laatste jaren worden gekenmerkt door een stabiel verenigingsleven. Het ledental schommelt al geruime tijd rond de dertig. Er is een vrij hechte band tussen de leden onderling en naast het muziek maken waarderen zij met elkaar ook in hoge mate de gezelligheid van het samen zijn. De kapel mocht zich sedert 1992 verheugen in het zeer inspirerend muzikaal leiderschap van Jan Raggers.
Zijn overlijden op 13 december 2010 betekende een groot verlies voor de kapel. Cees Stam schreef over hem: In Memoriam Jan Raggers

In februari 2011 werd Michel Jalink tot dirigent benoemd. Aan hem de moeilijk taak het werk van zijn onvergetelijke voorganger voort te zetten.